Άμβλωση, φόνος ή όχι;

Είναι η αλήθεια ότι το θέμα του τίτλου είναι λεπτό. Καμία απάντηση δεν είναι απόλυτος σωστή καθώς και οι 2 έχουν τα δίκαια τους. Να τα αναλύσουμε εν συντομία:

Η άποψη ότι το η άμβλωση είναι φόνος:

Ξεκαθαρίζουμε οτι εξαιρούνται αμβλώσεις σε παιδιά που προέκυψαν από βιασμούς καθώς είναι μια διαφορετική περίπτωση.

Σε κάθε οργανωμένη κοινωνία, κάθε μας πράξη έχει αντίκτυπο και τις συνέπειες της. Ένα νεαρό ζευγάρι, τυγχάνει να μένει έγκυος η γυναίκα, χωρίς να το αποφασίσουν. Το ζευγάρι δηλώνει πως δεν είναι έτοιμο για τέτοια δέσμευση. Όμως όπως είπαμε πιο πάνω, κάθε μας πράξη έχει τις συνέπειες της. Η σεξουαλική πράξη χωρίς τις απαραίτητες προφυλάξεις εμπεριέχει κινδύνους, υγιεινής και εγκυμοσύνης. Γνωστό και δεδομένο. Αν το ζευγάρι δεν παίρνει της απαραίτητες προφυλάξεις, ηθικά, δεν θα έπρεπε να “υποστεί” τις συνέπειες; Επίσης η άμβλωση δεν είναι για κανέναν εύκολη και σίγουρα όχι για μια γυναίκα που ίσως μετά να έχει κάποια θέματα υγείας ή ψυχολογίας.

Το παραπάνω παράδειγμα είναι το πιο τυπικό παράδειγμα για τις περιπτώσεις αμβλώσεων καθώς με μεγάλη πλειοψηφία, ο λόγος που γίνονται οι αμβλώσεις είναι καθαρά απόφασης του ζευγαριού και δηλώνουν ότι δεν είναι έτοιμοι.

Από ηθικής και μόνο πλευράς, είναι φόνος να γίνει η άμβλωση σε ένα παιδί που αν δεν γινόταν κάποιο απρόοπτο θα γεννιόταν κανονικά;

Στην αντίθετη πλευρά ότι η άμβλωση είναι δικαίωμα και όχι φόνος.

Μέχρι τώρα, επιστημονικά γνωρίζουμε ότι το έμβρυο δεν νιώθει πόνο ή κάτι κάποιο συναίσθημα όταν είναι στις εβδομάδες όπου επιτρέπεται η άμβλωση.

Ένα παιδί είναι δέσμευση για τους γονείς, μια δέσμευση που πολλοί είτε δεν είναι έτοιμοι να αναλάβουν την δεδομένη στιγμή και ίσως να μην είναι έτοιμοι να την αναλάβουν ποτέ. Ακούμε περιπτώσεις γονιών που αφήνουν τα παιδιά τους έξω από νοσοκομεία ή από ορφανοτροφεία, για άγνωστους λόγους, πιθανόν ανευθυνότητας, ανικανότητας, είτε οικονομικής φύσεως είτε ψυχολογικής.

Είναι καλύτερο να γεννηθεί ένα παιδί, να παραιτηθεί σε ένα ορφανοτροφείο με την ελπίδα κάποια μέρα βρεθεί μια όμορφη οικογένεια να το υιοθετήσει ή ακόμα και στο χειρότερο σενάριο που είναι να ζεί σε μια οικογένεια που δεν θα βιώσει την αγάπη;

Οι απόψεις πολλές και διαφορετικές, το μόνο σίγουρο για εμάς είναι ότι δεν πρέπει να εξισώνουμε φονιάδες με ζευγάρια που κάνουν εκτρώσεις, όπως έκανε στο παρελθόν ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος, ο οποίος απαράδεκτα δήλωσε:

«Είπα και αλλού δεν επιτρέπεται η Κύπρος να έχει τόσο ψηλό ποσοστό εκτρώσεων και να μαραζώνουμε για τα δύο παιδάκια που σκότωσε ο δολοφόνος. Εσύ έκαμες τρεις εκτρώσεις τα μωρά σου και τώρα υποκριτή και Φαρισαίε κατακρίνεις τον Νικόλα. Και αυτό συνέβη σε πάρα πολλά σπίτια, σε πάρα πολλές οικογένειες

Μια χώρα με τόσο υψηλό ποσοστό εκτρώσεων είναι δυνατό να μη γεννήσει έναν τέτοιο δολοφόνο, διερωτήθηκε μάλιστα ενώ εμφάνισε ως τιμή για την Κύπρο πως ακόμα και ο πιο ακραίος δολοφόνος έχει αυτή τη διάθεσης της εξομολόγησης.

Όπως είπαμε πριν για τον ομοφυλόφιλο ότι του εμφανίζονταν όλοι οι άντρες που πήγε μαζί τους, πρέπει του Νικόλα να του διδάξει κάποιος τώρα για όλες αυτές τις καημένες υπάρξεις που σκότωσε, να προσεύχεται για την κάθε μια ξεχωριστά».

Ως άνθρωποι που πιστεύουμε στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην αγάπη για τον άνθρωπο, θέλουμε να μάθουμε την δική σας άποψη για το θέμα καθώς μας ενδιαφέρει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Μπορείτε να ψηφίσετε πιο κάτω την άποψη σας ή ότι είναι πιο κοντά σε αυτήν:

[Total_Soft_Poll id=”2″]